از موضوعاتی که مورد توجه جهان امروز است هجرت برای تحصیل علم است
هجرت یک عمل انتخابی و هدفدار است که برای آینده بهتر وکسب آگاهی و تجربه بیشتر صورت می گیرد
از افتخارات اسلام است که مبدأ تاریخش هجری است و قرآن بارها از مهاجران ستایش کرده و از کسانی که ایمان دارند ولی هجرت نمی کنند انتقاد کرده است
( سوره انفال آیه 72 ) در قرآن کریم می خوانیم کسانی که با ترک هجرت و ماندن در دیار فساد ، هدف و عقیده خود را از دست داده و به خود ستم کرده اند ، هنگام مردن فرشتگان از آنها می پرسند: درچه وضعی بودید ، گویند : در زمین مسضعف بودیم ( قالوا کنا مسضعفین فی الارض )فرشتگان این توجیه رانمی پذیرند و به آنان می گویند :مگر زمین خدا گسترده نبود تادرآن هجرت کنید(الم تکن ارض الله واسعه فتحاجروا فیها ) (نساء آیه 97 )
قرآن کریم هفت مرتبه با فرمان (سیروا فی الارض) مسلمانان را به سیر در زمین و جهانگردی هدفدار دعوت کرده و هفت مرتبه با جمله ( اولم یسیروا ) کسانی را که سیر نمی کنند ، توبیخ کرده است .
براساس آیات قرآن ،بسیاری از پیامبران از شهر ودیار خود هجرت کرده و برای تبلیغ دین خدا به مناطق دور دست سفرکرده اند .
در روایات نیز هجرت برای کسب علم ، ارزش و جایگاه ویژه ای دارد.
حدیث معروف ( اطلبو العلم و لوبا لصین )(بحارالانوار ج 1 ص77 ) به مسلمانان اجازه می دهد که برای تحصیل علم،حتی به کشور کفر سفر کنند( البته به شرطی که بتوانند عقیده خود را حفظ کنند ) قرآن درباره کسب علوم دینی می فرماید :چرا از هرشهر و آبادی دسته ای کوچ نمی کنند تادردین فقیه شوند وسپس به سوی قوم خویش باز گردند وآنان راازخطرات درونی و بیرونی هشداردهند(توبه آیه122)این آیه دو هجرت را لازم شمرده است : یکی هجرت به سوی حوزه های علمیه برای کسب علم ودیگری هجرت به سوی شهرها و مناطق نیازمند برای تبلیغ دین ،البته با اولویت منطقه خود .
دراهمیت برای کسب علم ودانش ،همین بس که پیامبر بزرگی چون موسی (ع) به بیابانگردی تن می دهد تا از معلمی چون خضر(ع) استفاده کند امام صادق (ع) فرمود موسی (ع) در علم شرح از خضر (ع) آگاه تر بود و خضر(ع) در غیر آن آگاه تر بود . (تفسیر المیزان )کسی که می خواهد مردم را به عبودیت خدافرا خواند ، باید هم خود وهم استادش عبد خدا باشند .در یافت رحمت و علم الهی در سایه عبودیت است (یوسف آیه 65 ) انسان اگر عبودیت خدا را فقط ، بندگی خدا فقط بپذیرد و از عبودیت سایر چیزها یا سایر
اشخاص اعتراض کند ازکانال عبودیت خدا در دنیا وارد بشود هر کاری که انجام بدهد عبادت است (امام خمینی)
برترازهر دانایی ، داناتری هست به علم خود وغرورنشویم (یوسف آیه 76)
حال که ما در امر مقدس تبلیغ درخدمت مردم وخلق خدا هستیم واین وظیفه خطیر وسخت را خداوند تبارک وتعالی نصیب ما کرده است تا بعنوان سرباز امام زمان (ع) انجام وظیفه نماییم لازم است مجهز به سلاح علم و عمل شده وبا تمام توان در این عرصه مقدس گام برداریم .
خداوند در قرآن کریم همانقدر که به هجرت برای تحصیل علم اهمیت می دهد تبلیغ ونشر آن نیز اهمیت دارد چرا که ( زکاة العلم نشره ).
علمای دین پس از تحصیل در حوزه های علمیه و مدارس علوم دینی برای تبلیغ دین مبین اسلام وتعلیم احکام به مناطق نیازمند هجرت می نمایند ودر طرح هجرت رهبری شرکت می کنند .
در میان کتابهای آسمانی که کتابهای هدایت انسان اند قرآن کریم کاملترین آن ها و عالیترین دستور برای رسیدن به قله سعادت است فقط قرآن کریم است که در میان کتابهای آسمانی الفاظ آن عین وحی الهی است ودسیسه گران هیچگاه نتوانسته و
نخواهند توانست دست نا پاک خود را به تحریف آن آلوده سازند .
(انا نحن نزلناالذکر و انا له لحافظون )(حجر آیه 9)
قرآن نور و کتاب روشن است نوری که انسان را ازتاریکی ها به سوی روشنایی و راه های سلامت جسم وروح رهنمون می سازد ( قد جائکم من الله نورو کتاب مبین یهدی به الله من اتبع رضوانه سبل اسلام و یخرجهم من الظلمات الی النور باذنه ) (مائده آیه 15و16 ) به همین جهت خدای سبحان در آیات بسیاری قرآن کریم را کتاب هدایت معرفی می کند و از آنجا که خدای سبحان دو نوع هدایت دارد : یکی
تشریعی و دیگری تکوینی ،قرآن کریم نیز که تجلی هدایت الهی است ازاین دو نوع هدایت برخودار است .
هدایت تشریعی قرآن برای همه مردم است و هدایت تکوینی آن برای مومنان و پرهیزکاران است .
گرچه نیاز انسان به قرآن به زمان خاصی اختصاص ندارد اما به جرأت می توان مدعی شد که نیاز انسان معاصر به آیات نورانی قرآن به مراتب بیشتر است بدون تردیدانسان دورافتاده ازخویشتن خویش و فاصله گرفته از فضایل اخلاقی وعواطف انسانی است ومحصور دراضطراب ها ونگرانی ها ،تشنه حقیقت ناب وبه دنبال آب
حیاط است وآن را جز دردین حقیقی که همانا اسلام است ودرکتاب هدایتش که قران می باشد نخواهد یافت.
پیام آور وحی (ع) می فرمایند : (هرگاه فتنه هاهمچون پاره های شب ظلمت افترا ،
شما رافرا گرفت وبه شبهه انداخت برشما باد برمصاحبت باقرآن )ودرادامه درباره عظمت قرآن می افتراید :
(شگفتیهای آن به شمارش درنمی آیدوسخن های نووتازه اش کهنه نمی گردد،درآن
چراغ های هدایت ومناره های حکمت قرار دارد ) (کافی ج2 ص 599 )
قرآن ناطق ،علی (ع) نیز می فرماید: (آگاه باشید که قرآن یگانه خیرخواهی است
که تقلب وخیانت نمی کند وهدایتگری است که گمراه نمی سازد وسخنگویی است که
دروغ نمی گوید، هیچ کس باقرآن همنشین نشد مگراینکه ازکنار قرآن با افزایش یا
کاهش برخواست،افزایش درهدایت وکاهش درکوری وضلالت(نهج البلاغه خطبه 176)
ازآنجا که هجرت وتعلیم احکام دین اسلام جز با معرفت وشناختن قرآن کریم میسر نمی شود به بیان مطالب فوق پرداختیم.
قرآن وپیامبران الهی همه به بندگی وعبادت خداوند تبارک وتعالی امرمی کنند.
عبادت وبندگی جز بانماز که مهمترین ونخستین عبادتی که بربندگان واجب شد میسر نمی باشد.
تاریخ نماز وپرستش به قدمت تاریخ ادیان ،وسابقه ادیان موازای پیشینه پیدایش
حیات انسان است واینک به بررسی پیشینه تاریخی نماز ، باتوجه به آیات قرآنی
می پردازم خدای تعالی درآغاز سوره بقره درتوصیف اهل تقوی فرمود:
الذین یومنون بالغیب ویقیمون الصلوة و...(بقره آیه 3)
همانا که به غیب یعنی به وجود خدا ،معاد وفرشتگان ،ایمان دارند ونماز رابپا می دارند و...
واین می رساند که پس ازوجوب اعتقادبه مبدأومعاد ووحی ونبوت ،نخستین چیزی
که مطرح است ومهم است نماز وبنابراین هیچ عبادتی راپیش ازآن واجب نکرده اند
زیرا اگر عبادتی قبل ازحکم نماز مقرر می شد مطمئنأ آن را درکریمه مذکور مقدم برنماز ذکرمی فرمود.
افزودن براین ازرسول گرامی اسلام (ص) روایت شده که فرموده اند:
اول مافُرضَ علی العباد الصلوة واخِرُمایَبقی عندالموت الصلوةُ اول ما یحاسب ُبه
العبد یوم القیامه الصلوة فَمن اجاب فقد سَهُلَ ما بعدهُ (سنین تر 188)
نخستین پرسش که بربندگان واجب شدنماز است. آفرین عملی که به هنگام مردن
بماند نماز است واولین چیزی که روز قیامت ازآن بپرسند نماز است پس هرکس به
خوبی جواب گویدوپاسخش را بپذیرند،درحسابرسی های پس ازنمازش آسان گیرند
وآن که پاسخ نیکوندهد، دراعمال دیگرش به سختی حساب کشند وفرمودند:
اوّل ماافترض الله علی اُمتی الصَلَوات الخمس واوّل مایُرفع من اعمالهم الصلوات
الخمس واوّل مایُشألون عند الصلَواتُ الخمس (کنزالعمال ،ج7،حدیث1885)
نخستین چیزی که خدا برامتم واجب کرد پنج نماز است ونخستین چیزی که
ازاعمالشان بالا برده شودونخسنین چیزی که ازآن سوال می شوند پنج نماز است.
جمله های(اوّل مافُرضَ علی العبادالصلوةُ)و(اوّل ما افترضَ الله ...) حاکی از آن
است که پیش ازنماز هیچ عملی پا به عرصه تشریع و وجوب ننهاده است.
نمازدرادیان پیش از اسلام طبق موارد زیر جایگاه خاص وویژه ای دارد.
1- درسوره ابراهیم،آیه چهلم ،حضرت ابراهیم (ع)برای خود وذریه اشارخداتوفیق اقامه نماز می خواهد.
2- درسوره مریم، آیه های پنجاه وچهرم وپنجاه وپنجم ، قرآن ، ضمن ستایش از
اسماعیل که افراد خانواده اثر رابر نماز ، فرمان می داد ونزد پروردگار خود مورد خشنودی بود.
3- درسوره ی هود ،آیه ی هشتادو هفتم ، خداوند ،خطاب به شعیب،پدر زن حضرت موسی می فرماید :
گفتند : ای شعیب آیات نماز به توفرمان می دهد که آنچه را پدران وما می پرستیدند رها سازیم... ؟
4- درسوره طه ،آیه بیست وچهارم ،خداوند،به حضرت موسی می فرماید : نماز را برای یادمن بپادار.
5- درسوره لقمان ، آیه هفدهم ، لقمان (ع) به فرزندش می گوید:
پسرم نماز رابپا داروامر به معروف ونهی از منکر کن.
6- درسوره آل عمران ،هنگامی که از زکریا سخن به میان می آید وبیان می شود
که چگونه ذکریا از خداوند درخواست ذریه طیبه ، کرد بشارت تولد یحیی درحالی
که ازجانب فرشتگان به ذکریا داده می شود که او ایستاده در محراب به گزاردن نماز مشغول بود.
7- درسوره مریم آیه سی ویکم ازقول مسیح (ع) می خوانیم : وخداتا زمانی که
زنده باشم مرا به نماز وزکات فرمان داده است.
البته نماز یهودیان ومسیحیان به دعا نزدیکتر است نماز یهود ازرکوع خالی است
اما درمسیحیت درقرآن مجید آیه چهل وسوم ازسوره آل عمران به مریم (ع)خطاب شده است.
ای مریم : برای پروردگارت قنوت بخوان وسجده کن وبارکوع کنندگان ، رکوع بجای آور .
8- زرتشتیان را پنج نماز است ،که درهنگام طلوع آفتاب وظهروشب وعصرواول شب وهنگام خفتن اجرامی کنند.
9-صابیان که بقایای آنان درخوزستان وجوددارند،نمازهای پنجگانه بجای می آورند
وهر سال ،سی روز راروزه می گرفتند.
10- اعراب پیش از اسلام درمقابل خانه خدا ،برهنه ،حاضر می شدند وباصفیر
وکف زدن ،اظهار عبادت می کردند. احتمالأ نماز ونیایش که در زمان حضرت ابراهیم (ع) معمول بوده است .
درطول قرون واعصار ،بتدریج به کلی تحریف گشته وبه چنین صورتی درآمده بود
وشاید به خاطر همین تحریف است که درآیه سی وپنجم سوره انفال کیفیت نماز
اعراب پیش از اسلام مورد سرزنش قرار گرفته است.
ازموارد فوق چنین برمی آید که نماز دراعماق تاریخ انسان ریشه دارد ودرتمامی
دوره هاد وجامعه های بشری وبه موازات خداشناسی او که امری فطری است
،وجود داشته است وهمانند آن تجلیات گوناگون به خود گرفته است وبه صورت
های مختلف اجرا شده است اکنون که به اهمیت نماز پی بردیم باید بدانیم که بهترین
ومناسب ترین مکان برای عبادت ونماز گزاردن مسجد است.
( لاصلوة لجارالمسجدالی فی المسجد )
باتوجه به این ،نمازی ازهمسایه مسجد پذیرفته نمی شود مگر درمسجد اقامه گردد.
گفته شده که تاچهل خانه اطراف مسجد همسایه مسجد می باشند.
* مساجد بزرگ جهان :مقدمةً می گویم :خدای تعالی ،خانه پرستش خود (کعبه ) را،
خانه مردم جهان معرفی کردوفرمود :اِنّ اول بیت ٍ وضع لِلناس ِ لَلَّذی ببکةّ مبارکاً
وهدیً للعلمین (آل عمران 3آیه 97) نخستین خانه ای که برای مردم بنیان نهاده
شده خانه برکت یافته ای است که درمکه است وهادی بسیار بزرگی برای مردمان جهان است.
اصولاً خانه،جایی برای گردآهمایی است ومردم رااز پراکندگی وبیابانگردی به
اجتماع می خواند. حال اگراین خانه ،نه برای تجمع وسکونت افراد یک خانواده
بلکه برای گردهمایی افراد خانواده بزرگ بشر ساخته شود ،چه تأثیر عظیمی
دراتحاد واتفاق مردمان وبازداری آنان ازگمراهی تفره خواهد داشت بویژه آنکه
آنکه خانه خدای مردم ونیز باشد. خدای مهربانی که آفریدگار تمام آنان وخواهان
همزستی مسالمت آمیز واتحاد آنان است وازجدایی وموجبات تفرقه بازمی دارد ،ولی
تردیدکهن ترین وبزرگترین معبدهای جهان ،نقش عمده تری دراین زمینه داشته است ودارد.
ازاین رو خدای ، تعالی به بیان بالاساختن اولین خانه خدا ومردم رامبدأ تاریخ
اجتماعی مردم قرار داد وآن را برایشان مبارک دانست ودرحقیقت به آنان مبارک
باد گفت برای بیان پیشینه تاریخی بزرگترین وکهن ترین مساجد جهان (کعبه ،
مسجدالنبی وبیت المقدس ) برنوشتار دوتن ازنویسندگان قدیم وجدیدکه اولی اهل
سنت ودومی اهل شیعه است ،تکیه می کنیم یکی عبدالرحمان بن محمد بن خلدون
،متولدسال هفتصدوسی ودو ومتوفی به سال هشتصدوشش هجری قمری ودیگری
مرحوم دکتر محمد خزائلی ازنویسندگان معاصر.باید دانست که خدای ،سبحانه
وتعالی ،نقاطی از زمین را گرامی شمرده وبه عنایت خود اختصاص داده وآنها
راجایگاه پرستش خود قرارداده است که دراین گونه جایگاه ها ثواب واجر عبادت
آدمی رادوچندان می کند وبه زبان فرستادگان وپیامبران خود به ماخبر داده است تا
ازاین را بندگان خود رامشمول مهرواحسان خویش سازد ،وراههای سعادتش را
آسان کند وچنان که می دانیم درصحیفیه نیز آمده است بهترین جایگاه های روی
زمین ،مساجدسه گانه مکه ،مدینه وبیت المقدس است ،امابیت الحرام که درمکه می
باشد،همان بیت ابراهیم (ع) است که خداوند وی رابه ساختن آن امرفرمودتابه مردم
اعلام کند که درآن حج گزارند.ازاین رو وی وپسرش اسماعیل،آن رابنیادنهاد ،چنان که درقرآن عظیم آمده است.
وبیت المقدس (بیت داوود وسلیمان بودکه خدا آن دو رابه بنیان نهادن مسجد نصب
هیاکل آن امر فرمود وبسیاری ازپیامبرانی که ازفرزندان اسحاق (ع)اندرپیرامون
دفن شده اند. ومدینه ،جایگاه هجرت پیامبرمامحمد (ص)است که خدای تعالی وی
رابه مهاجرت بدان شهروبرپاداشتن دین اسلام درآن امرفرمود وازاین روی پیامبر ،
مسجدالنبی رادرآن شهر بنا نهاد وآرامگاه شریف وی درآن است.
اینها مساجد شریف سه گانه ای است که همچون نور چشم مسلمانان ومایه عظمت
ونگهبانی دین آنان ومسلین آنها راازدل وجان دوست می دارند وباره فضیلت وثواب
مضاعف مجاورت ونماز خوندن درآنها روریات (آثار) مشهور بساری است.
آیات وروایات واحادیث مختلفی در رابطه بافضیلت واهمیت نماز خواندن درمسجد و
حضور درنماز جماعت ذکر شده که به بیان برخی از آنها می پردازیم :
اولین وبهترین نشان فضیلت نماز جماعت این است که خدای تعالی درسه موضوع
از قرآن صریحأ به آن امرفرموده است:
1- درسوره بقره فرمود :یابنی اسرائیل ...وامنو بماأنزلتَ ..وارکعومع اراکعین
ای بنی اسرائیل ...به آنچه فرو فرستادیم ایمان آورید...وبارکوع کنندگان رکوع کنید.(بقره آیه 40و43 )
این آیات کریمه ،یهود رابه قبول قرآن واجرای برنامه های آن می خواند واشاره
می کند به این که ازمهم ترین برنامه های اسلام ،خواندن نماز به صورت گروهی
ودسته جمعی است نماز جماعت ،جزء متن اسلام است نه امری زایدوحاشیه ای.
موضع دوم درسوره سوم است که خطاب به مریم (ع)می گوید وارکعی مع اراکعین
(آل عمران آیه43) بارکوع کنندگان رکوع بجای آور.
علمای شیعه فرمانی راکه دراین دوآیه است نسبت به نمازهای جمعه وعیدین
(باوجود شرایط) امروجوبی دانسته اند ودرسایرموارد،محل براستحباب موکد
کرده اند ،ضمنأآیه سوره آل عمران که خطاب به حضرت مریم است دلالت
براستحباب شرکت زنان درنمازجماعت دارد.
موضع سوم درسوره اعراف است که می فرماید: قل اَمرَربی بالقسط.واقیموا
وجوهکم عندکل مسجد بگوهرآیینه پروردگارم به رعایت انصاف وعدل فرمان داد
وفرمود: رویاهایتان رانزد هرمسجدی راست دارید. شیخ طبرسی درمجمع البیان
می گوید: معنای آن این است که به هنگام نماز هرآهنگ رفتن به مسجدکنید. واین
درنزد بیشترعلما ،امراستحبابی به شرکت درنماز جماعت است ودرنزدکمترآنان امر وجوبی است. (مجمع البیان ج2 ص411)
ازامام باقر(ع) پرسیدند آیا نمازجماعت واجب است؟ فرمود:
الصلاة فریضهٌ ولیس الجناعة فی الصلوات بمروضٍ ولاکنها سُنِة ومن ترکهارغبةٌ
عنها وعن جماعة المومنین لغیرعُذرٍولاعِلٌهٍ فلاصلاةَ لهُ (دعائم البیان ج1ص153)
نماز واجب است اما گردهمای های درنمازها،واجب شده نیست لیکن سنت است
وکسی که نمازجماعت رابون بهانه ویا بیماری ویااز روی بی میلی نسبت به آن
وگروه مومنان رهاسازد،نمازش پذیرفته نمی شود.
از زریق امام صادق (ع) روایت شده است :به امید مومنان خبر رسید که مردم
درنماز جماعت حاضرنمی شوند آن حضرت سخرانی کردند وفرمودند: گروهی
هستند که درمساجد ما باما حاضرنمی شوند پس باما نخورند،نیاشامند،رایزنی و
وصلت نکنند،وازغنائم ما چیزی نگیرندیا اینکه با مادرنماز جماعت ما حاضرشوند.
ومسلمانان ازخوردن ،نوشیدن و وصلت کردن با آنان خوداری کردند تا درنماز جماعت حاضرشدند (بحار ج85ص14)
هم چنین از زریق روایت شده است که گفت : ازامام صادق (ع) شنیدم که فرمود :
نماز مرد که درمنزلش به جماعت خواند،برابر بابیست وچهار نماز است. نمازی
که درمسجد به جماعت خواندبرابر باچهل وهشت نماز است ویک رکعت نماز که
درمسجد الحرام خوانده شود،برابر باهزار رکعت است که درمساجد دیگرخوانند.
نمازی که درمسجد به تنهایی خوانده شود،برابر بابیست وچهار نماز است ونمازی
که درمنزلت به تنهایی بخوانی ،غبار پراکنده درفضاست که چیزی ازآن به سوی
خدا بالانمی رود وکسی که به منظور روی تابیدن ازمسجد درخانه اش به جماعت
نماز خواند،نماز وی وکسانی که با اونماز گزاردند،نماز شمرده نمی شود مگر
سببش علتی باشد که ازرفتن به مسجد بازدارد. (بحار ج85 ص14)
امام صادق (ع) از امیر مومنان (ع) روایت کرده اند که فرمود:
مُرُوٌةُ الهزَقراءةُ القرانٍ ومجالسة العلما ء والنظرُ فی الفقه والمحافظهُ علی الصلاة فی الجماعات
جوانمردی وانصاف ،درحضر،خواندن قرآن ،همنشینی با دانشمندان ،درنگریستن به
تکالیف شرعی ونگاهبانی نماز جماعت است.
مردی به امام صادق (ع) عرض کرد:مسجدی بردر خانه ام هست کدام یک ازاین دو
کاربرتر است؟ درمنزلم نمازبخوانم وآن رادرازگزارم یا بامسجدیان ودرپس امام
نمازکنم؟ آن حضرت به وی نوشت : صلٌ بهم واحسن الصلاة ولاتثقل (واسایل الشیعه ج5ص477)
باآنان نمازبگزار ونمازنیکوووگران ودرازمکن.
پیامبر اکرم(ص) فرمودند:من لزم جماعه المسلمین حرُمت علیهم غیبتُه وثبتت
عدالتهُ کسی که برنمازجماعت،مداومت ورزد،غیبتش برمسلمانان حرام استوعدالتش
ثابت شده است. وفرمودند:لاصلاةَ َ لمن لایصلی فی المسجد مع المسلمین الامن علةٌ
ولاغیبة امن صلی فی بیته ورغَب عن جماعتنا عن المسلمین سقطت عدالتهُ و وجب َ
هجرانهُ (وسایل الشیعه ج5ص394) کسی که بدون عذرموجهی درمسجد وبا
مسلمانان نماز نخواند ،نماز وی کامل نیست وآنکه درمنزلش نمازمی خواند و از
نمازجماعت مسلمانان روی می تابد،عدالتش ساقط می شود ،دوری ازاو واجب است
وازامام صادق (ع) روایت شده است من صلی فی بیته جماعةٌ رغبةٌ عن المساجد فلا
صلاة لهُ ولمن صلی معهُ الا من علةٍ تمنعُ من المسجدامالی شیخ طوسی ج2 ص307)
هرکه از روی بی میلی به مساجد ،درخانه اش نماز جماعت کند برای اونمازی
نخواهد بود حتی برای کسی که با او نماز خوانده است مگر آنکه حقیقتأ علتی مانع ازحضورش درمسجد شده باشد.
جای آن دارد که امروز نیز شرط همسایگی مسجد راشرکت درنماز جماعت آن قرار
دهند وامام باقر(ع) فرمودند: لاصلاة لمن لایشهدُالصلاة من جیران المسجد المریض
او مشغول کسی که همسایه مسجد است وبه نماز جماعت حاضرنمی شود نماز وی
کامل نیست مگربیمارباشد یاعذر موجه دیگرداشته باشد.
وبازپیغمبر اکرم (ص) درضرورت نماز جماعت فرمده اند:الصلاةُ جماعةولوعلی
زاس زج اذاسئلت عمن لایشهد الجماعة فقل لا اعرفهُ (بحار النوار ج88ص5)
نماز باید به جماعت برگزار شود، هرچند برنوک تیزپیکان باشد هرگاه درمورد
کسی که نماز جماعت حاضرنمی شود سوال شود بگو او رانمی شناسم.
روایت شده است که عبدالله بن مسعود(رحمة الله ) روزی به تکبیرة الاحرام نماز
جماعت نرسید وبرای جبران فوت ثواب آن یک بنده آزاد کرد،به محضر رسول خدا
(ص) رفت وعرض کرد :یارسول الله من به تکبیر اول نمازجماعت نرسیدم وبرای
جبران آن یک بنده آزاد کردم آیابااین کارثواب فوت شد. رادرک خواهم کرد؟
فرمودند: خیرابن مسعودگفت: یک بنده دیگر آزاد خواه کرد.آیابه ثواب ازدست رفته
خواهم رسید؟ فرمود: لاه یاابن مسعود ولوانفقت مافی الارض جمیعأ لم تکن مُدرک
فضلها (متدرک الوسایل ج1ص488) خیرای ابن مسعود اگر آنچه رادرزمین است
در راه خدا خرج کنی ،ثواب ازدست رفته تکبیر افتتاح نماز جماعت رادرک نخواهی کرد.
امام صادق (ع) ازپدرانش روایت کرده است که پیامبر اکرم(ص) دروصیت خود به
امام علی (ع) فرمودند :ثلاث ُدرجاتُ :منها المثی بالیل والنهارالی الجماعات (وسایل الشیعه،ج5ص372)
سه چیز موجب درجه وتقرب به خداست ،یکی ازآن سه چیزی قدم به داشتن در
روز وشب به سوی نمازهای جماعت است.
حال بالم به اینکه بهترین عبادت ها نماز است وبهترین مکان برای انجام این عبادت
عظیم مسجد است وفضیلت آن عبادت به جماعت است چراما به مناطق نیزمند
هجرت نکنیم واین فریضه عظیم رابرپا نکنیم چه افتخاری بزرکترازآن است که
سرباز امام زمان باشیم وپادرعرصه خدمت به خلق خداومردمان نیازمند نگزاریم.
ومن الله التوفیق وعلیه التکیان
اللهم اجعلنا من المصلین
خدایا ماراازنمازگذاران قرار ده
ارزنده ترین گوهر مقصود نماز است زیبنده ترین هدیه به معبود نمازاست
کوبنده ترین اسلحه مکتب توحید کزریشه کند خصم تو نابود نماز است
فرمود علی شیر خدا ساقی کوثر در مکتب ما شاهد ومشهود نماز است
این نکته رسول مدنی گفت به سلیمان سٌری که به توفیق تو افزود نماز است
از آمدن کرب وبلا آنچه به عالم مقصود حسین بن علی(ع)بود نمازاست
آن روز که زپس پرده غیبت اوٌل هدف مهدی موعود ، نماز است
( ره رستگاری ص32)
